|
donderdag - 21 nov 2024 -
dag 4 : Veenhuizen
De vooruitzichten omtrent het weer zijn ook voor vandaag niet zo gunstig en dat hebben we gemerkt.
Wanneer we 's morgens naar buiten kijken ligt er weer een
laagje sneeuw.
Geen ontbijtje op het bankje voor ons huisje vandaag.
Toch is het vooral natte sneeuw en dat kan ons niet
weerhouden van een dagje Friesland, een uitstapje naar
Oosterwolde.
We beperken ons tot het centrum van deze plaats.
Buiten AH en de vishandel is het erg stil, het weer werkt
ook hier niet mee, het is erg guur.
We breken het tripje Friesland af
en gaan terug naar ons verblijf.
Vishandel Arjan Vos:
Friezen houden van een visje!
Het begint nu echt serieus te sneeuwen en gelukkig verloopt
de
terugreis (ietwat glibberig) toch goed .
Veel vlokjes
We zijn blij dat we niet meer op de weg zitten en dit schouwspel van
achter het keukenraam kunnen aanschouwen.
Door het slechte weer dreigt ons geplande middaguitstapje
naar het kerkhof van de Veenkolonie te vervallen.
Dus lopen we in een sneeuwluw momentje naar de museumshop.
Dit museum, dat we maandag al bezocht hebben, heeft ook een
buitenterrein, waar een Mercedes en een BMW ten toon gesteld
staan. Op de plek van de kentekenplaat staat het woord
'PANTSER'. Het blijken 'afgeschreven' voertuigen te zijn,
waarmee criminelen naar de rechtbank werden vervoerd.
Bij elke auto staan informatieborden en wat blijkt: Willem
Holleeder werd met de Mercedes vervoerd en de Servische
oorlogspresident Milosovic mocht in de BMW plaats nemen.
De gepantserde
Mercedes is niet te koop en blijft hier staan!
Maar goed, we waren op weg naar de museumshop.
Bij elk huis hier in de omgeving, dat nog niet gesloopt is, staat een
stichtelijke naam op de voorgevel. Maar ook nieuwbouw krijgt
een naam. Zoals eerder vermeld mag
ons verblijf zich 'GeestKracht' noemen. Het museum heeft
veel 'Geestkrachtjes' en anderen te koop.
Eén mok ontbreekt nu op het schap.
Voortaan elke morgen een kopje koffie met "Geestkracht" lijkt wel
wat, dus die mok gaat mee naar huis.
Dankzij de vrijwilligers achter de balie krijgen we
uiteindelijk de beheerder van de huisjes te spreken. Het blijkt
een jonge beheerdster te zijn, die ons verzekert dat er iets
misgegaan is in het mailverkeer.
Plots houdt rond 4 uur het sneeuwen op en dit biedt de kans
om ons laatst gepland tripje alsnog door te laten gaan. Om 5 uur
is het hier donker, dus opschieten. Te ver weg om te lopen,
dus met de auto tot voor het toegangshek.
Gelukkig, het poortje is open.
Wij zijn de enige bezoekers, blijkbaar niet zo populair om
met dit weer over een kerkof te kuieren.
We beginnen links, waar de graven bevinden van de belangrijk
mensen. Veel smeedijzeren hekjes, gemaakt door de smid van
Veenhuizen en bij 28 graven een speciaal ornament de zg.
graftrommels. Een rond blik, lijkend op een trommel met een
glazen 'vel', waarin zich een kransornament bevindt.
Hier liggen de welgestelden.
Rechts bevindt zich een leeg veld, waar meer dan 10.000
mensen hun laatste rustplaats vonden. Hier liggen de arme
mensen van de kolonie, zij hadden geen geld voor een
begrafenis of een grafsteen. Gemiddeld stierven 250 mensen
per jaar in Venhuizen.
Hier liggen de arme sloebers.
Enigszins luguber om op een begraafplaats af te sluiten.
Maar nu hebben we alles gezien, wat we wilden zien.
Tijd om naar huis te gaan.
Morgen zakken we weer af naar het zuiden.
dag 5 >>>
<<< dag 3
|
