Via Straatsburg (A35) bereiken we de Zwitserse grens (Basel). Om 11.45 uur zijn we bij de St. Gotthardtunnel, waar we 6 minuten vertraging hebben. Bij de ingang van de tunnel staat een bordje: 16.942 m. Een donker ritje van 16 minuten door het binnenste van de berg. We rijden het goede weer tegemoet, de wolken zijn verdwenen en bij de eerstvolgende rustpauze (wegrestaurant Bellinzona Nord) gaan we al naarstig op zoek naar plekjes met schaduw. Het is erg warm!
Om 15.00 uur rijden we over de ring bij Milaan en dik 2 uur later zien we de Middellandse zee voor ons opdoemen, links van ons ligt Genua, wij gaan rechts. We vervolgen onze weg langs de kust en zien de zee in de diepte liggen. Hier heeft men een knap stukje wegenbouwkunst verricht, een autoweg hoog in de bergen via ontzettend veel bruggen en tunnels.
Uiteindelijk is het tien voor zeven wanneer we San Remo bereiken, waar we na wat zoeken Hotel Ariston Monte Carlo vinden. Na een reis van bijna 12 uur zijn we blij dat we er zijn. Het hotel ligt aan de rand van San Remo.
We krijgen een mooie, ruime kamer nr. 30 met balkon toegewezen, maar ... na inspectie blijkt dat er gebruikte lakens op bed liggen. Het kamermeisje heeft blijkbaar niet geweten dat er nieuwe gasten van deze kamer gebruik gaan maken. Na reclamatie aan de balie krijgen we een nieuwe kamer toegewezen, kamer 25, niet zo ruim maar wel met een balkon met zicht op de zee. Dat schijnt bijzonder te zijn en een voorrecht t.o.v. andere gasten. Het is er loeiheet, de hele dag heeft de zon pal op de glazen balkondeur geschenen. Gelukkig is er airco in dit hotel!
