|
|
|
|
Het Pieterpad 10e etappe
woensdag 3 augustus
2005 Met de auto naar Erm, waar we midden in het dorpje parkeren langs een weiland. We bekijken wat huizen (altijd interessant) en spoeden ons naar het punt waar we gisteren de route verlaten hebben. Vandaag geen bossen,
maar uitgestrekte akkers en weilanden. Het begint met een lange
weg langs een recreatiepark, waar we spoedig ingehaald worden
door een oud mannetje met kromme benen. Zonder twijfel ook een
Pieterpadje. Hij zegt niks en zoeft ons voorbij. Langzaam zien
we hem verdwijnen. Doordat het veld zo open is, hoeven we niet
in ons boekje te kijken en volgen onze lopende "gids".
Weldra komen we bij enkele kaarsrechte vaarten, waarschijnlijk overblijfselen uit het turftijdperk hier in Drenthe. We lopen langs de Jongbloed Vaart en kruisen even verder de Verlengde Hoogeveense Vaart (wat een namen). Voorbij de Haarbrug staat een boerderij waar 2 kleine meisjes op blote voeten hun ouderlijk huis verlaten om te gaan spelen bij de buren (zoals we vermoeden). Alleen wonen die buren honderden meters verwijderd en lopen die kinderen dus langs een vaart. De moeder blijft dan ook de hele weg haar koters volgen en verliest ze niet uit het zicht, tenzij wij haar het zicht ontnomen hebben. Misschien vond ze het ook wel veilig dat wij achter die kinderen liepen en bij een plons in het water als redders zouden optreden.
Dan draaien we van de vaart weg en steken via een viaduct de N 37 over, de autosnelweg van Hoogeveen naar Duitsland. De volgende buurtschap is Den Hool, een heel klein dorpje met weer een prachtige brink. Bij een boerderij drinken we een bak koffie en komt de boerderijhond aan onze voeten liggen. Als bijverdienste heeft de boerendochter een kleine koffiezaak in deze boerderij gevestigd. Ze schenkt een heel behoorlijke bak, maar een wc is niet beschikbaar, terwijl daar toch dringend behoefte aan is! Ook ontmoeten we weer het echtpaar uit Nederweert bij deze boerderij en raken aan de praat en wisselen wat ervaringen uit.
Dan toch maar weer
verder en langs de spoorlijn Coevorden - Emmen een plekje
gezocht om het gemis van de WC bij de boerderij te compenseren.
Opgelucht zetten we koers naar Dalerveen (het volgende dorpje)
en bereiken tenslotte Coevorden. Ook hier krijgen we te maken
met een omleiding en even denken we dat we verdwaald zijn, zo
onherbergzaam is het pad dat we volgen moeten. Gelukkig bereiken
we even later toch de bewoonde wereld en stuiten op het
Stieltjes Kanaal (wat een namen!), rechtsaf en Coevorden ligt
voor ons. De lucht wordt grijs en regen dreigt. We lopen dan ook
maar niet het park in waar de route door heen loopt, maar nemen
de kortste weg naar het station. In het winkelcentrum zoeken we
een plekje om te zitten en drinken koffie en iets "hertelijks".
We zitten lekker droog en gunnen onze vermoeide benen een half
uurtje rust.
Een mooie wandeldag was het weer. |
